Çağırın Beni

hadi bakalım eve gidiyoruz...

annemin sevgisinden,

babamın kocaman yüreğinden

sıkıca tutarak,

hadi bakalım eve gidiyoruz...

az önce yağmurdan ıslanmış

tahta salıncağımdaydım,

paslanmış zincirleri zorladım

sallandıkça sallandım...

kıvırcık uzun saçlı

minik bir kızdım,

babamın bana aldığı

o meşhur çikolatayı

oynamak için bıraktım,

sonra sallandım da sallandım...

o vakitlerde

okulumun ilkinede başladım,

okul sıralarımda tek değil ikiydim

annem ve bendim,

kenarları süslediğim

en iyi arkadaşım ve bendim...

hayali arkadaşlarım ne de çoktu

aliler, veliler, kırkdokuz elliler,

minik yüreklerdiler,

hepsi benimleydiler,

tombiş yanaklarımdan bir makas alıp

teker teker kaybolup gittiler...

yine sallandıkça sallanıyorum

ve sendeliyorum,

minik bir kızın yüreğiyle

büyümeye direniyorum,

bırakmayın ellerimi,

bırakmayın yüreğimi,

hadi anne,hadi baba

seslenin yine bana,

hadi bakalım eve gidiyoruz...