Çağırma

Çağırma, gelmem artık

Bir daha olamayız.

Ne ben geleyim sana, ne sen bana geri dön.

Hani sevgilim diye sarılmıştın ya bana,

Hani koyup başını uyumuştun göğsümde,

Hani orda seyrettik uçuşan martıları,

Uzandık da sahilde o ağacın altına.

Daha ne anımsarsan, güzelliklerden yana

Hepsini unut; gitsin.

Bir daha olamayız

Bu aşk da böyle bitsin.

Mutluluk arar iken var olandan olmuşum.

Bir ömür umar iken bir gençlikten olmuşum.

Aşk delisi olmuşum ve perişan olmuşum.

Tutarsam ellerini, kırılsın bu ellerim.

Ne tutarım onları, ne de sana tut derim

Bir çift güzel göz için neler neler almışım,

Bir kaç güzel söz için nelere katlanmışım,

Ne kadar aldanmışım, ne kadar aptalmışım,

Dönüp bakarsam geri, görmez olsun gözlerim

Ne ben bakarım sana, ne de sana ?bak'derim

Hani bir şarkın vardı, Sevgimizi anlatan

Öyle değilmiş meğer.

yalana yalan katan

O şarkıyı söylersem; söylemez olsun dilim

Ne ben söylerim onu, ne sana söyle derim.

Ne gözyaşı, ne ah var bu gidişin ardında

Gittin. İyi de ettin.

Kalbimi tamir ettin; kırmıştın ya kaç kere.

Gönlümü mamur ettin; yıkmıştın ya yok yere.

Sana gelirsem geri, tutmaz olsun dizlerim.

Ne ben gelirim geri ne de sana ?gel'derim

Geçmişte nemiz varsa aşktan, sevdadan yana,

Hepsini unut. Gitsin.

Ne döneyim ben sana, ne sen bana geri gel.

Bir aşk da böyle bitsin.

Aşkımız böyle bitsin.

Böyle bitsin aşkımız