Çağırmaya Dilim Varmıyor

Bölük pörsük uykular, üç kuruşluk düşler...

Hayatım yeni bir ışık altında,

Bir sisin dağılma anı gibi

Hele de gözlerimin önüne serilmesi

Vicdanımda çoktandır kendime karşı

Yalnız kalmak ve ağlamak,

Ağlamak istiyorum

Ellerimi gözlerimden bir çeksem

Gökyüzü sanki her şeye inat açık mavi

Altında yaşamı ve ölümü...

Niçin aşkının kuvvetini bana karşı kullanmadı

Yoksa beni sevmiyor muydu?

Söylediklerim yüreğime yetmediği o esna

Dokunmuş ki tebessümle yazıyorum

Hepsinden ilginç dilimin besmelesi

Sabah uyandığımda incitir sandığım

İçime tutuşturduğu o bin telaş

Ya birde aklıma sürdükleriyle

İkna edişleri yok mu?

O an ne denli huzurlu görünmüşüm

Henüz ellerime değince güneş

Kendi elimde imiş oysa olanlar, olan...

Titrek bir sıcaklık büsbütün bunlar

Sonra o gördüğüm rüyayı anımsarım da

İnce kıyılmış bir sızı işitirim...

Aşk sandığım beni bütün varlığıyla

Bir hiç yüzünden cezalandırıyor

Derin uykumun bilincini ne olur usulca ört

Umut gibi saçılmış yaşam içime

Yoksa pişmanlık göz yaşları dökeceğim

Açık sözlülüğümle

Dile getiremediğim,

İstersen sessizce tavır takınır gidersin

Nefesimin değerine hükmetmeden

Oysa,içim hep şiirce inanmakta

Bir romana çoktan yazılmışım

Yapmacıklık hüneriyle cevap veren

Gel ki kendimden ummadığım

Yine erkenci bu sabah

Bazen anlatamaz yakınmayıp

Kımıltısız lisanımla ses etmesem!

Suçluluk idi çaresiz dokunmaya korkan

İçimde henüz ölmemiş olduğunu düşünürüm

Vakitsiz giden ruhumun düşünceleri

Göğe bakan kaçan keyfim

Bazen soluğunu tutan gök kuşağım

Bazense sebepleri etmeyen

Tek sitem...

Aklına getirdiğimi sandığım korkunç

Belki de o

Hiç yerine koyamadığım bir bahar

Bir cemre damlasının

Tesadüfü karşılaşması

Bedenimin her hücresi!

Yaşamın içinde geleceğim ve geçmişim

Uyarmaya çalışmıştı hepsini

Şimdi çağırmaya dilim varmıyor

İstemediğim yerlere benim peşimden niçin gider?