Çakallarla Dans
sen de mi sindin be şairim
sen ki
şiiri bacak arasında arayan
baronlara inat
avazın çıktığı kadar hürriyet derdin
sen de mi yıldın
ki sen
umudumu sesine kattığım çığlığımdın
haklısın/ ki bilirim zordurlar
zira her sözüne muhalif
sayfalarca tırnak içi ezberleri var
onlar ki
birliğin ışığından bihaber
kurbağalarla dans eden ateşböcekleri
onlar ki
bildik söylemlerini eylem sayan
atını yitirmiş masabaşı süvarileri
korkuyu kın edip kör kılıçlarına
sığındıkları hep evrensel martavallar
hatta / o sarışın kurdu bile yok sayıp
üç beş kişilik hayranla
kendini lenin sanır /bu entel çakallar
hiç biri beğenmez diğerini
zira hepsi kendince en bi...
bundandır ellerindeki hazır yaftalar
demem o ki şairim
bizi o karanlık güruh değil
karanlıktan beslenen
işte bu cılız aydınlar susturuyorlar