Çakan Gözler

Çakıyordu gözleri, aklımı alıyordu!

Derinden daha derin, bakarken dalıyordu.

Hayal hayal her yerde; gözüme akar, gözler

Bir sarhoşluk var, serde; özümü yakar, özler.

Kaçtım, kurtulamadım; ben varmadan varıyor!

Peşimde adım adım, benliğimi sarıyor.

Işıl ışıl, kapkara; derin, huzur veriyor

Ruhumda bir çift yara, yüreğimse eriyor...

Hangi yıldırım koymuş; siyaha, bu ışığı?

Katlime sebep oymuş; öldüren, bu âşığı!

İçin için kanadım; derdim, derde karıyor!

Kırık kolum kanadım, hangi vefa sarıyor?

Aşk, peşimdeki ışık; o, önümdeki gölgem...

Gitmez, bana alışık; fetholmuş, her bir bölgem! ..

Bir de yol gösteriyor, benden önce gelmiş de

Sabır dersi veriyor, yüreğimi delmiş de.

Hasreti sulamadım, can evimi sarıyor!

Yalnız da kalamadım, gizli radar, tarıyor!

Gözlerinin büyüsü, içimden canı sökmüş!

Gönlümün her yerine ayrılık sisi çökmüş.

Silmiş, bütün ekleri; onsuz, içim üşüyor

Duygu çekirdekleri, şiire dönüşüyor.

Hülyaya dalamadım, düşüncemi karıyor

Beynimden alamadım, ihtirasla sarıyor!

İçimde ondan başka kim varsa, karalandı

Hayat boyu tek aşkla, tam bin can paralandı! ..

O/Nur; ışık vermiyor, ne güneş, ne ay, bana

Elim ona ermiyor, yazık bana, vay, bana! ..

Uzakta olamadım; can, bedeni yarıyor!

Taşa yazılsın adım; aşk, toprağa karıyor! ..

Taşa yazılsın adım; aşk, toprağa karıyor! ..