Çala Kaşık Saldırmaktan Yorulmadı Hala

bırak bunları artık

kendi avuntularında boğulup

düş kırıklıklarından beslenme artık...

kumdan resimler ellerimdeki

uçup gidiyor gece karanlığnın

gardiyanı olan rüzgarıma

en küçük tanesi kadar unutuyor insan geçmişini

yeni rüyalara uyanarak

cılız bacakları üzerine dikiliyor

sapa sağlam duran her hücresine

katık ediyor

hain kurşunlar altında

yaşamın kıyı sokaklarında

ıssız kurak kovalamaktan yorulan

kurt gibi

yeniden doğacak olan ay ışığına

susayan aşkların pencerisini

aralarken

unutulmuşluk hissini

arkandan söylenen yalan artıklarına

ziyan olmasın diye

bir kaşık daha alıyorum