Can Çekişen Anlar Emanetçi

Biz geniş oyalı zamanlar ummuştuk hayattan,

Siz-siz,

Saniyelerin saydamlığına sıkışan vakitler dardı oysa,

Örgüsüz...

Yelkovan süregelimi,

Kısık yarınlara fazla mı geliyor ne,

Yandaşı,

Üçüncü tekil şahıs zehirlisi.

--

Caddeler hastalıklı,

Solgun,

Narkozsuz uyku mahkumu,

Buruşuk işlek dudakları,

Düşsüz kırık,

Yarı yarıya çizilmiş tebessümleri.

Sokaklar ölü,

Hatıratları gelip geçici asfaltta,

Kollarını kavuşturmuş son/ hizası,

Öğle sonrası beklenmedik,

Yaşanmışlık cenazesi,

Rahmet...

Evler ihtiyar,

Aklar düşmüş bakışları,

Kimi kimsesi olmayan o düşkün evler,

Çöken omuzlarını takip eden,

Ruha küskün avuçlar eğik.

/

Göğün göğsünde minareler,

Ve tüysüz kulaklarında kilise çanları.

/

Gün gelecek,

Kapı aralığında ıssız,çırılçıplak bir karanlık,

Fısıldayacak günah adını.

Sunu//

Benim için;

Koyu bir ayrılık tut şakaklarında,

Gözlerinde iri bir kızılca ihanet,

Ki vakit artık kalmadı,

Ki vakit zaten hiç olmadı.