C'an Kırıkları

Beklenti hep kırılgandır

I-

dört bir yanın kelime

şiir diye satırlar arsında buluşur

adamdı ve kadındı ellerin

birbirini buldukça

kanardı o el eskiyi hatırladıkça

üşürdü ordan geçen rüzgarın

derine temasıyla

süzülürdü yürek denen mahsene

mahkeme kurulunca

p(b)i'şerdi dünün içene yarını kattıkça

ılıktı nefesin ağlamaklı yanı varsa

düşüktü omuz casersizliği soludukça

buğuluydu göz sıyırdıkça içinden seni

-II

yürekten giden bırakırken adımlar

ayrılık damarımın en kılcalında

akışkan bir sıvıdır

bedenime pompalanan varlığın

öğrenmek adınla başlar

nisyandır bırakılan dehlizine

ipek kokan siyah saça

uzaksa tenin

vuslat dahilinde değilse imkanın

şiirler yakılır ağıt mersiyedir

gömülen o

o ölen sensindir

III-

nedeni bellidir

insan sevdikçe camlaşır

düştükçe kalbine varlığı

kırılır tuz buz olmuştur

her yerdedir can kırıkları