Can Kırıklarım...

Deniz sıçramış gözlerime

Gel-git telaşında göz koyaklarım

Yağmur damlasına asılır gözler

Nafile yeniktir yerçekimine

Hüzün damlatır akşamlar ay çengelinden

Med-Cezir ağlar halime

...

Mümtezel bir yalnızlığın çoğalttığı sancılarla

Lacivert giyinmiş bir gecenin esrikliği

Bitmesin isterim aykırı bir şafak mührüyle

Hazzını yaşarken siyahında şiirim...

Suretin yansır müsvetteme

Çarmığa gerilir sözler, Meryem nöbetinde

Dudaklarda donmuş cümleler...

Can kırıklığım kalır içimde

...

Hüzünleri körükleyen gecenin mateminde

Ruhumda yağmalanmış şehir kalıntıları

Batık bir Ninova'dır beden hilkatimde

Ört seni üstüme, açılsın Lahitim gel !

Tesellim ol çoğalan sanrılarla

Zamanın durduğu anda gel

Sıkıldım Tik-taklarından

Aşk senfonisinde hüzzamla gel !

Seni ölmekten geliyorum bense

Yanımda gam ve kederle

Elimde tütün ve bir bardak demli çayım

Dumanında çoğaltırken senleri,

Buğusunda demlenir acılarım

Ve geceyi çekerim içime

Sen dolarsın hücrelerime, yanarım !

Yangınlar üşür suretimde

Gül küser, papatyalar tutuşur içimde

Babil ağlar,

Tüm bahçeler is kokar tenimde

Taşar Maverada gözyaşım

Nil yürür gözlerime

Söndüremez bu ateşi

Nafile...

Can yanıklarım kalır içimde