Çanakkale Destanı

Çanakkalenin denizdi bir yanı,

Deniz köpüğü kadar çoktu düşmanı,

Bir avuç insanla,bilmem ne yapmalı !

Esaretle yaşayamazdı Türk evladı...

Körpecik bedenini,siper ederek vatana,

Sadece milletini savundu Mehmedim..

Ne bir korku,ne de pişmanlık duymadan,

Bile,bile ölüme koştu Mehmedim...

Allahım nasıl bir tevekküldüki bu ,

Tereddütsüz kurşunlara yürümek..

Ayakları kopunca kollarıyla sürünmek,

Ölenlerin üstünden geçerek,ölüme gitmek...

Susuzluktan çatlayan dudaklarıyla,

Şehadet şerbetini içti kana,kana,

İstiklal denilen nazlı canana,

Aşk ile yüreğini verdi Mehmedim...

Kimde vardı ? Ya Rab'bim kimde var ?

Bu üstün asalet,bu iman,

Kendi aç iken, esirini doyuran,

Hangi ana doğurdu ! böyle kahraman...

Bir destan yazıldı Çanakkalede,

Diyenler inanın yalan söyler..

Mehmetçiğimin hepside kahramandı,

Çanakkale de bir değil,binlerce destan yazıldı...