Cancağızım

Nasıl söylesem cancağızım.

Solundan vurulmuş ceylanın,

Bir küheylan telaşındaki koşuşturması gibi.

Kalemi elime vuran ilham perilerinin çığlığı,

Yok oluşların tozlu sokakları gibi.

Nasıl söylesem cancağızım.

Kav olmuşum da bir ağacın gölgesinde,

Bir parça açmışım Zilan dağlarının eteklerinde.

Mora çalan sümbüllerim yarışıyorken kendileriyle,

Can suyunu eksik verdiğim saçların kalıyor ellerimde.

Mayası tutmayan mektuplarım,

Yelken olup uçtu Ağrı ovasının kuytularında.

Ne sen kaldın hazanında bu sonbaharın

Ne ben bir yaslı gemi gibi kıyılarında cancağızım...