Canhıraş Suskunluğumun Yankısı

..............

Ben ki; Harç karıp, mala vurmuşken

Nasırlı yüreğimin çatlayan sızılarına

İsyan edip, lanetler yağdırmışken,

Kaderimin çetrefil yazgılarına.

Sen ki; suskunluğunu da yuttun

Dalmışken asalet hülyalarına,

Rüzgarlara bile değmeden uçtun

Bol renkli simler takarak yaldızlı kanatlarına

Anlatmaya dahi gerek görmedin,

Hangi kaygının beşiğini sallamıştın

Bilemem kaç kuruş, kaç lira almıştın

Karşılık, kangren olmuş, uçarı sevdalarına

Şimdi; suskunluğunu mu tükürdün,

Fütursuz açtığın isyan bayraklarına

Avuçlarına sebepsiz döktüğün,

Masum görünen, anlamsız gözyaşlarına.

Şimdi bırak ki, dursun yüreğim sükûn,

Yalnızlığımla, gurbet palasta sevdalara küskün

Bir de hıçkırığı bol türkü tutturdum

Suskun haykırışlarıma inat,

Sessiz ve de sensiz...

çetrefil