Canım Sende Kaldı Ben Ölüyorum
Şimdi hüzne terk edildim kış soğuğunda
Kar üşütmüyor beni yokluğun gibi
Ve canımı acıtmıyor
Hiçbir şey sen kadar.
Gidişin bir değil
Bir çok iz bıraktı yüreğimde
Kafam en karmaşık sınav kağıdına
Rahmet okutturacak durumda
Cevabı imkansız sorular..
Kefensiz bir ölü bu bedenim
Yatağında yorgana sarılmış
Her sen için bir damla gözyaşı
Akıtır ruhumdan yokluğuna..
Bilirim sen bende çoğaldıkça
Ben sende yok oluyorum
Ve bilirim
Ruhum kalbine tutsak..
Raylara uzandım bu gece
Yıldızların dizilişi
Baş harfini andırıyor sanki
Öyle dalmışım ki tüm benliğimle
Trenin yaklaştığında habersizim..
Bir güneş olsam diyorum
Tüm insanlardan saklasam kendimi
Sırf seni ısıtsam
En soğuk mevsimlerde..
Ve sen diyorum
Keşke şuan yanımda olsan
Karlı dağların en yücesinde
Kardelen misali açmış kalbimi
Ellerinle ovalasan nefesinle hayat versen.
Sana ne kadar çok
İhtiyacım var bir bilsen keşke..
O zaman elin olur muydu ellerin?
Ve sahte canlara hayat verir miydi nefesin?