Canıma Can Katarsın Şiiri - Osman Çoban

Sevgi Cennet'ten çıkmış olmalı..

Ve hayata dair herşeyi içinde barındıran bir duygu gibi..

Sevgi yoğunluğu..

Bildiğimiz kadarıyla kıskançlığa denk gelen, kendi içime bile sığdıramadığım bir şey..

Saçını, gözünü, duruşunu..

Bir insan neden kıskanır..?

Sahi kuşlarda kıskanırlar mı birbirlerini..?

Gökyüzüne ait özgür kuşlar..

Kanat çırpışları kıskandırır mı diğer kuşları..?

Kalıcı kırgınlıklar oluyor bazen..

Bazen de bir mesaja denk düşen kalp atışları..

İnsan neden kıskanır sevdiğini..?

Kendi gözlerinden sakınırken, kabul edemez ki başkalarının görmelerini..

Sahi bir çaresi var mı..?

Üç günlük dünya sonuçta..

Birbirini kırmaya değer mi..?

İç çekerek ağlamalar..

Morel bozuklukları..

Baktığın insanın seni görmemesi..

Sinir hastalığına yol açar..

Yollar tükenir..

Onun sesi cana can katar..

Bazen alıp gidesim geliyor kendimi..

Onuda kalbime tıka basa sıkıştırıp..

Aşk yolunda devrim yapasım geliyor..

Ahhhh küskünlük..

Adamı heder edersin..

Yani taş olsan..

Yine de canıma can katarsın..