Canımın İçi

yüreğim taş değil ki

emanet değil sevgin

başka aşklar gibi geçmez benim baharım

dört mevsimde ben aşk açarım

benim duvarlarım betonlarla değil

senin şefkatinle örülü

ne zaman sızarsan güneş ışığıyla penceremden

sana açık bir yürek bulursun

ten uyumu eşleşmesede olur

ben senin ruhuna hitap etmeliyim

yorgun bir gemicinin sığı sularında değil benim sevdam

engin deriliklerde,lakin

limanıma ne zaman istersen demir atabilirisin

sensizliğimi küçümseme

feleği şaşırtmalıyım

kendimi dikenli yollara vurmadan

kalemimde,yüreğimde hüküm sür

ve beni önemse

bu dizlerim iyice yorulmadan

çünkü canımın içi

ben sendeki tandırda piştim

gün oldu,dağlarda gül

gün oldu ocağında kül

tükenmez bendeki sevdalar

akarım sana nehirler dolusu

içimde hala bitmedi heyecan

ve hala çocuk coşkusu

canımı içi varlığınla ölümsüzleştim

cezasa vefasa,hep müebbet

lakin beni demir tutsaklıklar değil de

sadece öldüren,yokluğunun korkusu

bir makaslık mesafeyle kesik farzet ayrılık

karaya vur gemici

bak pervane gibi,dönmekten yoruldum artık.