Canın Cennete Aşk
Gece bütün nezaketiyle mahyalarını yakınca aşka
Susar aşk ile ezanlar
O aşk ki dünya, o aşk ki sevda, o aşk ki nida
Aşk Elif,
Aşk Vav,
Mana içindedir mana
Alınca avuçlarına kalbini,
Durmaz mı sanırsın bu semazen dünya
Gel de teğet geç kalbi kalp yapan aşkı
Suya şiir,
Kuşlara kanat,
Tüm günahlara inat,
Çocukça bir tekerleme gibi
Sormak sarıçiçeğe Yunusun kaygısını
Bu cennet izleri, anne yüzünde beliren çizgileri
Toplamaz mı bildiğimiz dualar
Anne sordu,
Daha kaç zifir geceyi nurlandırır mahyalar bilemem
Kaç ezan aşk ile suya hasret düşer dil
Sığınıp en masum düşümün yorgun yüreğine
Vav olur bedenim
O aşk ki ateş, o aşk ki su, o aşk ki nur
Aşk Elif,
Aşk Vav,
Ölüyoruz aşk ile yar...
Göğe bakıp sordu bir çocuk
Cennete nasıl gidilir?
Elleri titredi bir duanın
İki kaşın arasından vuruldu şiir
Gülümsedi anne
Karpuz kabuğu düşünce cehenneme
Cennete yağmurun kalbinden gidilir
Yağmur işte bu yüzden çok sevilir
Gülümsedi çocuk aşkla
O aşk ki derya,
O aşk ki dünya,
Cennetle cehennem arasında
Her şey yeniden başlayacak dedi anne, üzülme
Bir bebek adını alacak ezan seslerinden
Muştulanacak ilk tomurcuğunda bahar
Ömre vefası dolacak belki de sevdaların
Asma bir köprüden tutunacak hayat göğe
Yıldızlar bir bir kayacak
Kıyamet güncesi yazarken melekler
Ömür dediğin solacak
Sonra toprağa can katacak ömürler, yağmur yağacak
Her şey bir ezanla başlayıp,
Bir ezanla son bulacak... Aziz Allah yavrum, aziz Allah!