Canına Yandıgım İstanbul

Durgun kalmıştı İstanbul sokakları

Yapayallnızdı sanki İstanbul caddeleri..

O,ki sensizlikten..

O,ki sessizlikten

Sus pus olmuştu bütün şehir

Karanlık çökmüştü daracık sokaklara

Bana aglıyordu

bize aglıyordu

Canına yandıgım İstanbul..

Dalgalar bile artık hüzünlü vuruyor kıyıya

O coşarsı dalgalar artık durgun

Bana aglıyor

bize aglıyor

canına yandıgım İstanbul.

Bir aglamaklı hal aldı gökyüzü şimdi

Boşaldı caddeler kapanıyor dükkanlar

Serin bir akşamüstü serinligi

Yagmur vuruyor yüzüme

Gidiyorum ben buralardan çok uzaklara

Arama beni arama !

Arama beni sorma kimseye

Neredeyim ne haldeyim

Kimin umrunda !

Sen beni sevemedin !

Canına yandıgım İstanbul kadar !