Çaresiz Gözyaşım

İsminin beş harfi gelir aklıma

Beynim zonklanır yüreğim sancır

Şakaklarıma sanki zincir vurulmuş

Yasta kaldı bedenim ne yapsam üşürüm

Karabulutlar çökmüş çıngıraklı yollarıma

Bir başka baharın kokusu vardı teninde

Sessiz kaldı sesim feryadım kifayetsiz

Amansız bir mevsimi sana yazmak oldu payıma düşen

Bir bilsen ne acı yokluğunu düşünmek

Farkında olmadan sensizliğinle üşümek

Yüreğime bir alev topu gibi düştün

Hani ağlamayacaktın çaresiz gözyaşım.