Çaresizlik

Öyle bir yerdeyim ki

sıkışıp kalmışım hayatın tam ortasında..

Ne eylül de suç buluyorum

Ne ekimde, ne kasımda..

Biliyorum aslında bir tarafta mutlulukla, huzur bekler.

Diğer tarafta yaşanmışlıklar, hatalar..

Gözyaşları temizleyebilir mi vicdanımı?

Her değer verdiğim insan sırtımdan vuruyor oysa

kaçmak istiyorum buralardan, taştan, duvardan..

Güven(e)miyorum kimseye..

Yalnızlık;

Herkesten kaçtığım bi orası vardı.

- Yalnızlık, bile iyi gelmiyor artık.

Karanlık boşluğun içindeyim sanki

ne yolumu bulabiliyorum

nede etrafıma ışık saçabiliyorum.

İçimi kararttığınız için mutlu musunuz? Şimdi..

—

İnsan(lar) düşüncelerini gereksiz yerde söylerken;

Ağzından çıkan yada çıkabilecek olan kelimelerin diline çarptığının farkında olmasıdır.

Zaten farkında olmasa kelimeler boğazına dizilirdi..

25-Eylül-17