Çarşaf Yastık Yorgan

Bedenimin ağırlığıyla ortası çöken çarşaf üzerindeyim

Baş koyduğum yastıkla düşünceler tavaf etmekte

İçimin balyoz yemiş çukurunu dolduran iman etrafında

Ki duyguların karışımında homojen olamamış tortudur balyoz etkisi

O çukurun içinde Tanrı evrendir, evren Tanrı

Düştükçe, çekildikçe bir desturun özüne

'Ol'duğum o an olurum ins'an

Hem meleğim, hem şeytan

Hem olanım, hem olduran

Üzerinde uzandığım çarşaf, evrende bir nesne

Her nesne evrenin içinde

Her insan aynı çarşafın üzerinde

Kumsaldan aldığın bir avuç kum

Bir avuç kumdur artık

Denizden aldığın bir avuç su

Bir avuç sudur artık

'Ar'ı yırtılmış bir 'tık'lık sorunun peşinde

Gürültülerden öte bir mekan köşesindeyim

Köşeler kavis çizmekte ileride

'Tık' lığın yok olduğu, geleceği geçmiş olan,

Bugünüme gelecek olan zaman üzerindeyim

Bedenimin kalıbına bürünen yorgan üzerimde

Öcülerden böcülerden mi korur masallarla küçülmüş zihnimi

Göz kapağım , ellerim içime dönük

Ve kalbim

Duvara çerçevesiz çivilenmiş bir fotoğrafın çivisi durumunda

Delinmiş bir kere

Delilik ve delinmek aynı kökten değil, aynı çividen gelmekte

Uyuduğum yer evrenin içinde

Uyandığım yer de evrenin içinde mi

Uzaktan baktığım iki su biriktisi yolun ilerisinde

Hangisi büyük bilirim

Hangisi derin göremem

'Soru'nun aslı şekillerin içinde değil diyor kelimesini soyunmuş olan

Kılıfını çıkar aradığının

Giydirdiğin tüm manaları evire çevire kirlettiler

Çarşaf, yastık, yorgan görünürde

Düşüncenin döl yatağı nerelerde

Lacivert Öykü ve Şiir Dergisi / Sayı 79

Ocak-Şubat 2018