Çatısı Kalbimden
Gel , bu gece hiç bilmedigimiz bir şehre gidelim seninle
dünyanın gürültüsünden uzakta
dolaşalım el ele
gel , bu gece bir hayal kuralım seninle
çatısı kalbimden olan bir evimiz olsun
ve rüyalarda buluşacaksak eğer
tüm gün uyuyalım sadece
gel , papatyalarla çevrili bahçemizden
çiçekler toplasın çocuklar sevinçle
saçlarınla oynayayım her sabah
güneşin doğuşunu izleyelim birlikte
ve ben ,
ölümsüzlüğe ulaşıyorum sanki
seni her öpüşümde
sonra bir şarkı çalıyor Kahraman Denizden
ben sarhoş oluyorum tek bir gülüşünle
güneşin batmasına yakın bir saatte
bir martı uçuyor gökyüzünden
kanatlarında özgürlüğüyle ,süzüle süzüle
sanki aşkı anlatıyor bize
üstelik birde gülüyor yüzümüze
kalbindeki tüm neşeyle
şimdi "gel" , desem
gelir misin benimle
konuşmak yalnızca gözlere mahsustur
öyleyse gel
biz saatlerce susarak konuşalım seninle