Çatlaklardan Sızar Acılar

Yoksun diye haykırdı,

Zır cahil, içimdeki ses.

Yokluk, ne eksik, ne yarım,

Ne amansız bir nehir.

Oysa vakti var karanlığın da,

İki sokak uzakta.

Sanki yara alır gibi,

Her şeyden biraz iz kalır ya,

Bir dahası zor, bir dahası metruk,

Soğuk, kör bir şehir.

Uzun, daha uzun, yığınla

Veya tek tek yazılır ya

Epeyce çok şeyle belki,

Belki anlatmak gerek.

Evet Turgut Uyar haklı,

Bozuk bir saat şu yürek...