Cefaya Geldik

Canı ten'e hapsedip mecnun çıkınladılar*

Felek tekerrüründe güya sefaya geldik

Kesmeyen kılıncımın yüzünü kınladılar

Körelmiş ağzımızla belli cefaya geldik

Kaderin kâtibinde mühürlü müsecceldik

.

Ceplerime doldurdum hazmolmayan sürgünü

Gözünü açan her gün hicran, tahassür günü

İntihara dilekçe dolaşan simurg ünü

Anlaşılan zalime yine vefaya geldik

Olmadık işlerine Nazır-ı Muhayyeldik

.

Yılanın saf zehrini doğruluğa karınca

Öfelenmiş peşkeşi sıcacık yakarınca

İkindi gölgesini; dev zanneder karınca

Aslanın ağzındaki kalan şifaya geldik

Haram helâllemeye adeta mükemmeldik

.

Kehkeşan sofasında, dünya ruhun takkesi*

Şer avrat gönüllere, delik altın sikkesi

Mehtabın eteğine engel olur tekkesi

Tadı damaktan akan o indifaya geldik

Tecrübenin alnına çakılmış tevekkeldik

.

Cığıl cığıl mezatta yoksullardan onulmaz*

Alel ortalık yerde ziynet çıplak konulmaz

Verilmedik şey için hakktan bir şey yonulmaz

Ağıtlarla duaya affa hayfaya geldik

Her yaşam sonlarında son kanunuevveldik

Muhayyel :: Hayal gücüyle yaratılan, hayal edilen: 'Gülümser bir resimdir / Muhayyel sevgilimdir' -Y. K. Beyatlı.

Tahassur: Özlem: 'Neveser'in gönlünde elem bulaşığı bir tahassür, bir hicran...' -A. İlhan.

Simurg :: Anka

Muhayyel :: Hayal gücüyle yaratılan, hayal edilen: 'Gülümser bir resimdir / Muhayyel sevgilimdir' -Y. K. Beyatlı

Kanunuevvel ::Aralık ayı