Cehennem Bekçisi

Sıska bir el okşadı anıları

Bir adam belirdi

Cehennem bekçisi gibi

İçinde ne olduğunu bilmediği

Derinliklerde kaybolmak istiyordu kadın

Usulca süzülüyordu

Cehennem bekçisinin

Melodisiz tutturduğu ağıda

Tedirgindi kadın

Ürkekti

En ufak çıtırtı da kopacaktı

Sanki yüreği

Vazgeçemiyordu

Çekmişti ruhunu cehennem bekçisi

Yavaş yavaş büyük bir arzuyla

Kollarını iki yana açtı

Sardı kadını

Cehennemin kızılına

Korkmuştu kadın

İhtiyarlaştı birden sesi

Tan düştü saçlarına

Yere düşen gölgesine yetişemiyordu

Adımları

Hep aynı yerde koşar halde

Kesilmişti soluğu

Çıkamıyordu

Cehennem bekçisinin kollarından

Şarap renginde

Aşk öpüşlerini aşka teslim edip

Dönemiyordu

Gecenin solgun güzellikleriyle

Mest olmuştu kadın

Yere düşmüştü cehennem bekçisinin

Kelepçeli yüzü