Cehennem Kızılı

yine kayıptı bakışların.

adres soran nefes alışlarım,

bulamadılar elinin sıcaklığını,

hiçbir tene dokunamadılar...

her zaman anlatırlardı

yürek yanarsa ruhla birlikte yanar;

bakışın etten örtüleri erir,

akıl, sevilenin yokluğuna kanar.

boşvermiş gibi duruşu saçlarının

o kadar kutsal göründü ki gün batımında

cennetin kararlılığı,

cehennemin kızıllığı kadar...

derin ve ürkek, anlattı her bir teli

titrek dudakların kadar...