Cehenneme Bir Ön Prova
yorulur çocukluğum
ya dinmişse küstahlığı
viyolonsel ritmli
dişi çığlıklı
ağustos kaldırımlarının
güçsüzleşir içimi senfonik yağmalayan
kuşkuların çamurlu laciverdi
heyyyyy
elveda aşk üzerine söylenene güvenmek
sırça sarayları şiirin elveda
elveda giyotini bir istanbul ikindisinde
seni yanımda aramanın
kesme taşlı ince sokaklı kapalı havalı
hüzünlerim yalnızlık bahçeli ve müstakil
bu bırakışın iç deryalarımı umarsızca
kendi haline intihar kurgularımı
oysa ben sesinin zehirli oklarıyla yenilirim kendime
her şeyiyle senli bir dil geliştirmeliyim
ya da ele güne karşı çehrem olmalı susuşun
ölümüne batmalıyım bataklığına bütün elvedaların
cehenneme ön provam sensizliğimle
tek şansım
oluşun her şeyiyle tanıdık bir kentte
ben bu şanslı yalnızlıkla
cehennemi bile alt üst etmeliyim
kıskanıyorum bensiz dinlediğin her şarkıyı