Çekmeyin Gözlerini

Ulu bir çınar;

Kaç mevsim, kaç bahar yaşadı,

Bir kelebek ömrü ne ki.

Kim bilir içtiği suyun

Nerden geldiğini

Kaç zaman olmuştur düşeli yere,

Ne zaman yükselir geldiği göğe.

Bunca ömür içinde

Bir insan ömrü ne ki

Ne yaşar ne yaşamaz

Kocayan, büyüyen bir evrende

Eriyen ömür ne ki.

Bir damla hüzün yaşı,

Ne kadar sürer hayatı

Dolup gönül boşalır ya,

Düşer gözden iki damla yaş

Sürmez hüzün.

Bekleme kederli yağmur altında

Kaç kaynayan hüzünler besleyen

Sıcak kırgın, kızgınlıklardan,

Büyüt kendini

Yüreğin olsun koca okyanus kadar.

Bilirim çağlamadan durulmaz

Bahar elbet gelir

Fakat kıştan sonradır.

Yorma gönlünü

Karlar temizlerken çevreni

Bekle bahar yakın

Bir kaç takvim yaprağı düşerken

Gelir en güzel

Çağlar baharı yakalarsın.

Ne bileyim aradan çekilmeyin

Sevgiye köprü olun

Ne bileyim

Çeksin tüm güzelikler sizi

Siz çekilmeyin yeter ki.