Çelişki

Sen hiç öldün mü bir adamın

bulutlanan gözünde

sıkıldın mı avuçlarında sana

alınmış güller kanatırken?

Büküldü mü hiç yüzünde

güller açarken gülümseme?

Sen nereden bileceksin

aşkı ah be o çocuk,

ölü doğarken içinde.

Hiçliğe harcanmış zaman,

şimdi o keten ezgiyi

onun kundağına mı

yarana mı saracaksın?

Neredesin yetiştir,

ahla, aşka dokunan sezgiyi.

Durma!

Hangi sert toprak tutacaksa

seni küf yüreğiyle ona yıkıl.

Yüzler tanıdık içleri yabancı,

kahırla tara her sabah

rutin hayatın saçlarını.

Bir tek mor halkalı şişler kalsın

gözlerinde...

Şahitliği makbuldür onların,

akşamdan kalmışlığına.

Çalın ağır akan sağır zamanların

sonatını...

süreyim afağımdan giden bir sevgilinin

son atını...

İç cebimde

başka bir üç noktalı

ceple geldiin,

ne çok olduğunu bilmezken.

Söze dillenmek için doğmuşken

söz dilinde ölmekti çelişki.