Çelişkinin Ortası

somurtkan bir yazgıya çaldı bu temmuz

kuyusunu kazdık bütün ayrılık dolu yazların

temmuz bulutları somurtkanlaşınca

gözlerimi açtığım yağmurlu sabahlarda

andım gidişini en güzel varlığımı

çelişkinin ortası uzunca bir kiraz dalıydı

asılıp kırdığımız serin kokusuyla büyülü

seni severken öğrendiğim tek kötülük gibi

özlemek aydınlığını kendime acımadan soluksuz

kelimesi kelimesine doğruydu içtim beyazlığını

gülüşünle biçimlendi ilkyazın naif serüveni

askıya aldım bütün adreslerini kalabalık sokakların

ve isterse yalnızlığımda kağıttan gemiler yüzdüredursun dar vakitler

yüzü ağaran yeryüzü olacak sonunda bu maskaralığın

esmer şaşkınlıkları bırakacak kentler kaldırım ağaçları