Cennet Bahçesinin Gülleri Kurumaz
Üç Günlük Dünya -Yarın-
'Beni korkutan tek bir şey var: Acılarıma değmemek'
diyor sayfaların arasından kopup gelen bir imdat;
Kır(ı)k kanatlı melek/ler
Acıya hangi şekilde değecek!
Yaşamın yiğitliği bil ki benimsin
Onurlu ve özgecil
İnsan onurunu unutsam
Düşün ki;
Bir hayvan düzeyine inebilirim/sin
Kır(ı)k kanatlı melek soruyor/musun
Ben değil, hayat benden ne bekliyor/sun
Görüyor musun?
Şefkat sebilinden nasıl da kan damlıyor
Dur! Bırak doldursunlar testimizi testi üstüne
Taşırsınlar aldırma/m
Bırak aksın meleğim
Nereye kadar!
Doluyu ne doldurur ki bilmezler mi sanırsın!
Üç günlük dünya bu
Yarına planın mı var?
Ah! Kır(ı)k kanatlı /meleğim/
Bak; Yüzümde hep tebessüm var
Bil ki; Alabiliyorsak halâ özgürce havadan bir nefes daha
Oradadır işte görünmez şans
Şanssızlığımız sandığımız hayat
Şafağın mutsuz grisinin ortasında
Bugünün umutsuzluğuna karşın
Yükselmeye başlayan güneşten daha parlak bakıyor
Eli kulağında yarın
Cennet bahçesinin gülleri kurumaz meleğim
Uyan uykudan uyan
Mis kokulu güller biçiyorum bak
Bir mevsimlik değil bunlar
Sanki yediveren
Hiç böyle güzel gül kokusu duymamıştım
Ya sen!
01 Aralık 2009 İzmir
'Beni korkutan tek bir şey var: Acılarıma değmemek' Dostoyevski