Cennet Bahçesinin Gülleri Kurumaz

Üç Günlük Dünya -Yarın-

'Beni korkutan tek bir şey var: Acılarıma değmemek'

diyor sayfaların arasından kopup gelen bir imdat;

Kır(ı)k kanatlı melek/ler

Acıya hangi şekilde değecek!

Yaşamın yiğitliği bil ki benimsin

Onurlu ve özgecil

İnsan onurunu unutsam

Düşün ki;

Bir hayvan düzeyine inebilirim/sin

Kır(ı)k kanatlı melek soruyor/musun

Ben değil, hayat benden ne bekliyor/sun

Görüyor musun?

Şefkat sebilinden nasıl da kan damlıyor

Dur! Bırak doldursunlar testimizi testi üstüne

Taşırsınlar aldırma/m

Bırak aksın meleğim

Nereye kadar!

Doluyu ne doldurur ki bilmezler mi sanırsın!

Üç günlük dünya bu

Yarına planın mı var?

Ah! Kır(ı)k kanatlı /meleğim/

Bak; Yüzümde hep tebessüm var

Bil ki; Alabiliyorsak halâ özgürce havadan bir nefes daha

Oradadır işte görünmez şans

Şanssızlığımız sandığımız hayat

Şafağın mutsuz grisinin ortasında

Bugünün umutsuzluğuna karşın

Yükselmeye başlayan güneşten daha parlak bakıyor

Eli kulağında yarın

Cennet bahçesinin gülleri kurumaz meleğim

Uyan uykudan uyan

Mis kokulu güller biçiyorum bak

Bir mevsimlik değil bunlar

Sanki yediveren

Hiç böyle güzel gül kokusu duymamıştım

Ya sen!

01 Aralık 2009 İzmir

'Beni korkutan tek bir şey var: Acılarıma değmemek' Dostoyevski