Cennet Davetiyesi

ben beyaz kar tanelerini sayarken

köye kar taneleri yağıyordu

... durduramadım onları

apar topar kalktık yerimizden

sırtımda acısını durduramadım

hangi tarafına baksam

kokusu sinmiş ülkemin

cennet davetiyeli mektuplarında

tadını alamadığım meyvelerin

ağaçlarına öykündüm birazda

nefesi çilek aroması düşler getirdim

beynimin nakliyesinde kırıldı

tutturamadım ayarını

kalbimin titreyişinde...

cennet evet cennet

ilk yudumda büyüttük yalanlarımızı

iki ağaç arasında

iki çift göz karşısında

öldüm

beni sen öldürdün...

yalanı ve dolanı ellerimde söndürdün...

hala izleri...

kalbimde....