Cennet Kuşları

Yavrular yetim kalır, analar sefil benim

Mahşerde hesap sorar, susarsam bu dil benim

Haykırsam boynum gider, sanırsın katil benim

Doğrasalar da durmam, sessiz şahitler gibi

Anam diye yananlar, onun da anası var

Onun da yüreği var, en az seninki kadar

O da beşik salladı, her gün sabaha kadar

Sana emanet etti, hem de yiğitler gibi

Yürekler kan damlıyor, gözyaşları üşüyor

Yutulmuyor lokmalar, kaşık elden düşüyor

Sen yoksun madem şimdi, itler neden yaşıyor

Kıyamda bütün eller, dua ağıtlar gibi

Sen kurtardın kendini, onlar düşünsün artık

Varsa kimin vebali, onlar taşısın artık

Sonsuz fezalar senin, cennet kuşusun artık

Tertemiz bir mizanla, beyaz kağıtlar gibi

Nere ateş düşmedi, kim uyudu yatakta

Yavrusunu bekliyor, Anadolum ayakta

Türküm diyen tek yürek, duygularsa firakta

Her biri bir omuzda, selvi söğütler gibi

Mevlam sabırlar versin, dayan be anam dayan

Bu kalleş bir oyundur, uyan ey halkım uyan

Kutsalımdan çıksana, bu bir savaştır diyen

Söz beynimde patlıyor, yivli mermiler gibi

Kim istiyor barışı, dost eli nerde var?

Neden bunu görmüyor, körden öte kör de var

Hangisinde merhamet, tek birinde nur mu var?

Mevla yüzlere vurmuş, ulur köpekler gibi

Canım kurbandır canım, dalındaki yaprağa

Siperinde beklesem, kıvrılsam da toprağa

Kanımın her damlası helaldir şu bayrağa

Ay yıldıza sarılsam, keşke şehitler gibi