Cennete Meylet

o şehrin sahiliyim artık

destursuz demir attığın

sana söz, söz almak yok

gözüm alamasam da, göz koymak yok

sen od olup yakarken

ben duman olup boğarım

yeter ki sen sönme

ben küllerimden tekrar doğarım

kar olup yağsan da

güz gülüyüm, soğuk vurmaz beni

sen yeter ki erime

erinme...

kokumu al, korkumu al

her yaprağım ayrı cennet

yeter ki sen cennete meylet

//anladım ki, zor seven, çok seviyormuş//