Cennetten Sürgün

bir elma düştü ağaçtan

rengi yitik bir elma

düşerken havvayı gördü

yanakları kızardı

ademin saçlarında

yeşerdi yaprakları elmanın

bir elma düştü ağaçtan

düşerken fısıldadı ademe

yemezdi elmayı da

yusufu gösterip ellere kıyan elma

havvayı gösterip ademe kıydı şimdi de

bir elma düştü ağaçtan

sığındı ademin dişlerine

bir ısırık aldı

ve düştü ağzından

havvayı görünce

elma ağzından düştü ademin

adem cennetten

havvanın dilinden bir söz düştü

'adem'

bir sürgünlük düştü topraklara

etten kemikten

bir uca havva düştü

bir uca adem

ve başladı imtihan

ardı ardına gelen

bir elma,

bir havva,

bir adem

havvanın sessizliği

elma yemiş bir adem...