Cesaretsiz

Karanlığa karışırdı korkularım ve yalnızlıklarım,

Fakat korkmam derdim yalnız yürümekten,

Sen varken yanımda yalnızlık olmazdı adı

Karanlığa alışmış gözlerimden akan yaşlardı.

Vazgeçerdim söylemekten ya da çekinirdim

Nedenini bilmediğim anlamsızdı cümlelerim

Ve hepsi seninle vardı, sana yazılmıştı

Kaderime de adının harfi harfine yazılmasıydı.

Evet gittin, gittin ama ben hala yalnız değilim

Hayalindi bir yanımda, öbürü silinmez silüetin

Ötesi gelmez sonu olmayan tüneldi şimdi korkularım

Varamazdım çıkışa bir türlü ama korkmazdım

Bir gün gelicek diyordum gelicektin biliyordum

Şizofreni düşüncelerimdi beni yazmaya iten

Seni beklerken , beklerken

Hatırlamazsın belki ilk tutuşundu elimi

Ben ağlarken nedensiz

Çok sevmiştim seni ama cesaretsiz