Cevapsız Çağrı Şiiri - Dilara Aksoy

Şunca zamandan sonra "sen"bana gelmeliydin

Ya da ben takvimleri çöpe,

Hataları hata köprüsüne atıp,

Koşu ayakkabılarımı giyip,

Koşarcasına sana ulaşmalıydım.

Gözlerin anlamsız bir şekilde anlamını aramakta,

Gözlerim masalları seçip masal diyarlarına ev yapmaktaydı.

Bilmezdi ki gözlerin kendi istediği gözü "derya"sanır,

İçtiği sularda adını "dua"gibi fısıldayıp,

Öylece gökyüzüne uzanır.

Pardon dokunuşu imkânsızım,

Gülüşü zararsızım

Hem tövbe edip,

Hem de ürküp

Karar gemisine adını yazıdğım...

Tanımazdı,tanımaz olduğun şu yabancın

Tanıtamazdın kendini,yoksa çok ayıp olurdu.

"Biz"diye bir adı bize uygun görebilmek için

Uygun koşulları yakalamak lazımdı.

Halbuki isimleri suç dosyasının en çok görülen sayfasında,

İşleri de suç müptelası olmalarıydı.

Aşk yazılır,çizilirdi.

Lâkin kara bulut güneşi,

Güneş de kara bulutu sevmezdi.

Gittikçe uzakta,uzağa kaçıyordu hadiseler.

Sen kıyıda,

Ben köşede.

Gittikçe askıya alınıyordu bedenin,

Dilin söylemek isterken bir şeyleri

Yutkunup,giriyordun sahnenin başlangıcındaki duvara

Hâyâlin ise cevapsız çağrı gibiydi...