Ceylan B/akışlım
Ceylan b/akışlı yar
öyle bir güzelsin ki
ben senden buldum kendimi
bir devrimin ilk heyecanı kadar yüce
seni gürünce deniz içinde yüzdü
yüzüm
her günüm sen oluyor
şimdi neredeyim desem
sen görmüyorsun bile
ağzımda dolan sözcüklere inat
küfürleri içime seni kendime ç/ektim
düşün ki
gözlerim seni hayal ediyor
yüreğimde çağlayan suların renginde
bir sessizliği içinde kayboluyorum
havada kuş sesleri
bir sevgi öpücüğü sesiyle
cık cık seslere karışıyor tüm bedenim
güzelliğine hayıra işaret ederken
ceylan misali bir avcıya vurulur korkusu sarıyor tüm benliğimi
bir düşündüm yolumda yürüyordun sana rastladım
ve yol kenarında uyuyorum
yanı başımda seni gördüm
gözlerime inanamadım
seni görüyorum
gözlerim yağmura töhbeliyken
gözyaşında dökülen bir damlayı elimle siliyorum
ben seni
düşündüm hayal meyal içinde
seni yaşıyorum tüm kalbimle
gönüle çalan s/azımdın
candan
yürekten
sevinçlerimle doluyorum seninle...
g/özümsün
Ceylan misali
güzelliğine hasret bıraktın
yaşıyorum seninle
umuda yol sayarken
seni en güzel düşüme s/akladım
g/özüm sana hasret yollara düşüyor
sen beni duyuyor musun ki!
17*07*14