Ceylanım

Sevgi bahçesinden sevgi derdim

Çile hanesinde dertleri yerdim

Şu deli gönlüm, gülmedi neyleyim

Kara yazgıma, ağlayıp gezerim

Gönül kapımı çalmaya korkar

Sesimden ürkerp kaçar, sürmeli

Ceylanlar kıskanır, görseler ahu gözleri

Yüreğimden geçit arar, dağ güzeli

Köprüler yıkılmış, geçit vermez halleri

Bir daha uğramadı, gönül de hayali

Gördüm o Ceylanı, ormanda ağlar gezerdi

Pınardan içince dilber, gönlümü bağladı

Geldi girdi gönül yuvama, yer etti

Acılarım, dertlerim söndü bitti, derken

Bir avcı vurdu ceylanı mı, koynumda

Kara talih hiç çıkmadı, şal gibi boynumdan

Yiğit bağrıma düştü kurşun,öldürmedi neyleyim

bir destandan esinlenilmiştir

Ziya Gökalp