Çeyrek Asır Hikayesi

O vakitler Eylül hüznünden arta kalan

86 kışının yürek ısıtan gülüşüydü

Bir de ;

Sevmeliyiz dostum başka çaresi yok

...

"Tabip sen sar bu yarayı "

Dedik iki kalpten Hatıra defterine

Bir sınıf koridoru uzaktın

Maviye

Yeşile

Sineye

Ve sevda numaralı otobüs biletine yazmıştım Nil'in ay ile dansını

Görüyordum

Naip kahvesinden seslendim sana

O vakitler Pastırma Yazından arta kalan

Üç oğlan

Bir kız gülüşüydü

Hep bir ağızdan

Barış için candan Cem edildi

Ömürden ömür gitti

Korkuyorum tabip

Çeyrek asır yorgunluğundan

Mutlak ve sepken düşünüyorum seni

Ve karaladım

Soğanlı vadisinde bir şapel duvarına

S

e

v

i

y

o

r

u

m

Cana can katıp merhaba hayat diyen

Bebeğin

Ağlamasına ekledim bir annenin sıcaklığını

Sevmeliyiz dostum başka çaresi yok

...

Bulutlar söylemişti

Biliyorum doğru yoldayım

Umudun adı;

Asırı asıra ekleyip

Paydaş etmektir

Yüreğimi sana

Ve sana ait olan hayata

Bir Barak Havası bu

Duyuyor musun?

Bu şiir kardeşimden öte hocaya

Ve naif gülüşün sahibi vadinin kızına ithaf edilmiştir.