Çiçeklerin Açtığı Yerde Seni Beklerim
gözlerimin içine bakarak
ismini söyle...
o vakit
kuşlar gönül rahatlıyla
havalansın
bir bir yansın ışıklar
kederimi kül etsin
bana bir şiir oku de
ben her dizede yoldaş ederim
kiraz bahcelerinden geçeriz
kır çiçeklerini yoklarız ikimiz
ellerimi avucunun içine al
o vakit
yalnızlığıma son vereceğim
kalacak bir yer bulacağım
söz...
gece yarısı beni uyandır
maviye, kırmızıya bürünsün
bütün renkler
güzelim düşler tomurcuklansın
sabaha burcu burcu kokmak
için
bana birşeyler de her gün
o vakit
bütün yokuşlarım düz olur
yüzümde kırlangıcların izi
kaybolur
annemde bendeki bu değişkliği
fark eder mutlu olur
çocuk kalbini korkularından
uzak tut
sende biliyorsun iyi biriyim
kirpiklerimi kırptığım kadar
seni severim
başımı dizlerine yatırdığım saat
o vakit
kelebekler korur alevden kendini
kokar masada meyveler mis gibi
dudağın kenarında açar begonya
kış geçti sevgilim
çiçeklerin açtığı yerde seni
beklerim