Çığlığın Rengi

Gönlüm deniz mavisi bir huzura yelken açmış,

Aklım orman yeşili bir dinginliğin gölgesinde.

Dünya sussa, sakince dursa zaman içimde,

Ah dilim şiir kırmızısı bir feryat figan içinde.

Sessizlik bir pusula gibi maviye çekerken beni,

İçimdeki pazar yeri kendi lisanını dokur.

Her mısra o kalabalıktan sızan bir yangın,

Yeşil susar, mavi bekler, kırmızı içimi okur.

Kelimeler akıp giderken benden bir nehir gibi,

Dursa da bu fırtına, ne zaman dinse bu ses?

Ruhun sessiz limanında, o hiç susmayan dili,

Anladım bu kırmızılık aslında en derin nefes.