Çıkar

Issız dağlarımda eğmiş boynun çam dalları

Ötmez kuşlarım sessizlik ruhumu boğmakta

Çekilmiş vadilerine tanıdığım yüzler

Gelmez oldu bir zaman gitmek istemeyenler

Karlı soğuk kışımda beni istemediler

Yazlarımda avutup şimdi de terk ettiler

Soğuklarımı çekemedi o sevdiklerim

Unuttu mu şimdi yazımda dost bildiklerim

Kim bilir beklide yorulup beklemediler

Uğramaz oldu bir zaman bende gezinenler

Arama o geçeni gelecek yeni bahar

Yarın yalnızlığını anlayan biri çıkar