Çıktığım Mezara Geri Dönüyorum

O çok sevdiğim güllerle gelirsin mezarıma

Bırakırsın baş ucuma

Kara toprağa karılmış bedenimle

Dalarım uzun menzilli yolculuğa

Vasiyetim kabrim deniz kenarında olsun diye

Çok can yakanlarım oldu, varlıklarıyla

Yokluğuyla can yakmak, başkaymış başka

Çok derinler de yaralarım oldu

Bu yaranın yeri belli değil

Çok göz yaşı döktüm

Kurumamıştı hiç bukadar göz pınarlarım

Güller için teşekkür ederim

Gönül mezarımda koklarken

Seni hatırlarım

Gönlümde ki ummana yaslanır seni anarım

Geldiğim yere geri dönüyorum diye küsme

Zaten ben hep oraya ait/tim, sakın peşimden geleyim deme !