Çileden Çiçeklere

Yıllardır küçük çocukların

üşümüş ayaklarına çile çile sözcüklerden

Patikler ördüm.

kimi zaman cehalet konmuş kafalarına

bilgi tohumlarını ektim

Oynarken çamurla boyanmış

yüzlerini yıkattım.

Sabah sabah

Aç gelmişe paylaşmayı öğrettim.

Tehlikelerden uzak kalmayı

Okumayı öğrettim ,yazmayı

Üzüntüleri üzüntüm oldu

Gülüşleri sevincim

Hep mutluluk diledim

Severlerdi beni de biliyorum.

Şaşırırsınız duyunca:

Çocuklarda okudum kimi zaman gerçeği

İlmek ilmek dokurdum zihinleri

Şimdi ne yapsam unutamıyorum

Verdiklerini:

Kocaman bir dünya

içi yine ben dolu

Bense güzel duyguları ile

kocaman bir ordu oldum

Sordum bildiler,

bilemediler kimi zaman

Bilmediklerini anlattım.

Tükendim

Kimse öğretmedi yenilenmeyi benim kadar

Yenilendim su gibi,

Yenilendim kar gibi,

kalmadığında öğretme takati

"yorulmuşsun öğretmenim" diyerek

sandalye uzatan öğrencim de oldu benim

Ne mutlu ki öğrettim ABC’ yi

Öğrettim;

Atatürk’ü ,bayrağımı,ordumu

yılar sonra dimağım hatıralarıyla dolu

Ne mutlu bana ne mutlu !

hea 25.12.2021