Çıngıraklı Düş

O gece bulutlu bir sabaha uyandı

Uzak ve ilginç şeyleri düşünerek

Gözleri tavana çakılı bekledi

Hiç anlamı yokken üzüntü duydu

Ve birden tüm zamanı geri almak

Acılarını derin çukurlarda yakmak istedi

Uzakta ki insan sesleri

Kalabalığa ve karmaşık çığlıklara dönüştü

Histerikli düşüncelerde kaybolacaktı sanki

Çapraşık duygulardan bir çıkış aradı

Düzlüklerle çevrili ovalarda yürümeyi

Hayalini kuvvetlendirsin diye

Gülümsemeyi dahi düşündü

Yer-yer yükselen tepeleri

Sevimli ağaçlarla giyinmiş

Yeşil toplulukları geçti

Kuşları, toprağa serilmiş çiçekleri

Ardıç kokuları içinde selamladı

Birden pencereye ilişen gözleri

Onu sersemletmiş

Bitkin bir sesle uyarmıştı sanki

Bütün olup bitenler burada kalsın dedi

Doğruldu ve yürüdü...

Trabzon / 2020