Cinnet
Namludan fırladı kurşun
Tut tutabilirsen
Kırık bir ayna, küflü düşünceler
Ve sesler
Bazı kahkaha, bazı hıçkırık
Karanlık bir oda, vakit şafak
Damlaya neden sahip çıkar ki gül
Nehirler denize âşık
Ben beklemeye
Duvarlar engel ellerime
Bakışlarını tutamadığım her gece
Baykuş sesinde uğursuz bir çığlık:
'Yok!'
Yaratılmamış bir zincire bağlansa zaman
Matkap ucunda geri dönse saatler
Söylenmemiş sözler söylense
Yazılmamış mektuplar okunsa
Dönsen!
Gözyaşlarının kırdığı saz telleri
Huysuz bir kemanın teline esir dikenleşen tüyler
Mızrapsız türkülerin tarihi senle başladı
Sen okumuşsun
Sen yazmışsın
Mateme siyah düşmüş
Dedim ya bana beklemek
Umutsuz bir sükûnete yakalanmış dalgalar
Martılar sessiz
Balıklar ölümlü
Ufukları parçaladığım gece yarıları
Masalarla kaç rauntluk maçta yumruklarım
Her düşen yapraktayım
Yırtılmış takvimden geçmiş ve gelecek
İkilem gel ile gelme arasında sıkışık
Kapkara dağın iki yüzü
Ben tebessüme hasret
Hüzün bana sırnaşık
Alışkanlık gırtlağı geçmiş
İpi kopuk uçurtma kuyruğunda naz
'Keşke!' ile 'İyi ki!' nin barışı
Titremeye yapışık üşüme
Üşüyorum!
İnanma her söylediğime
Aynaların arkasındayım artık
Gel'im yalan gelme'm yalan
Kara kutulu bir bilmece
Ben içindeyim
Hani zümrüt-ü anka
Ayaklarımın altı boş
Namludan fırladı kurşun
Tut tutabilirsen