Çıpa

Güverte de ağır ağır yürüdüm.

Gök karanlık,

Deniz siyah.

Gemi sanki denizde değil;

Koca bir kayaya oturmuş,

Ağır ağır kök salmış limana,

Donmuş kalmışım.

Beni bağlayan çıpa

Neymiş,

Çektim ağır ağır derinden

Göstermelik duygular çıktı.

Arkadaş bilerek bağlanmışım

Denizin dibine.

Bir hamlede kestim,

Sade bir kaç dostu aldım, gemiye.

Aman Allahım ne çokmuş;

Dört yanım çelikten duvar,

Saplandığım köfne inançlar;

Birbir kırdım putları,

Düşün teknesinde yıkadım kalbimi,

Döktüm denize

Tüm kirli duyguları.

Hala kalbim durağan,

Neden yelkenlerimde rüzgar yok

Allahım güç ver yarattığına

Bulayım gidecek bir deniz,

Bir liman daha...

Gök gürledi,

Parladı her yan

Kendine tapan,

Aciz insan yanım ürperdi.

Ayağımdaki prangalar birbir

Koparken yerden,

Taktım erdem kanatlarını

Yükseldim göğüme

Ve Açıldı gönül kapım.

Anladım ki beni bağlayan yere

İnceden ince kök salmış

İçimde hırlayan,

Hayvani duygularım.

(Ocak 2010)