Çıplak Ayaklılar

Arka odalara doğmaz güneş

Küf solur perdeler

Haberi olmaz ne aydan ne mehtaptan

Öksürüklerle hayattan

Yıl çalan çocukların

Beklemek sabır büyütür

Anne kucaklarında

Gün gelir en sivri gözler yürür meydanlara

Huzuru kaçar hanımelilerin

Ölmek hayat getirir

Yaşamaksa ölüm kimi zaman

Şiddetli bir rüzgarın ığratamadığı taş

Bir damla suyun söndüremediği ateş yoktur

Saz bir türkü doğurur

Engelsiz koşusu başlar özgürlüğün

Bir bir devrilir eğreti kuleler

Arka odalarda karıncalanan çıplak ayakların

Başlar çağı

Çıplak ayaklılar gelinceye kadar