Çırağan'dan Ardıç'a Kaçışlar 1

bir şiire hasret

kalmış her çocuk

tavla pullarına

sığdırdığı kaçamak

mutluluklarla selamlıyor

kentin asi ayazını./

ve bütün iç çekmelere

şahit göçebe kuşlar

hemen sağımda./

gözlerine bakmaya

doyamadığım bir surat

oluyor karşımda

Ankara./

ve en çok solumda

kaybettiğim süt

kokulu sıra arkadaşlarımın

resimleri boy boy

pankartlarda./

aslında

babamın yaralandığı

haberiyle hastaneye

koşan da benim annem./

aynı yolun karşı karşıya

duran kaldırımlarını

birden kesen dönemeç

oluyor bu çok

erken kaybedişler./

ve son durağa

yaklaşırken bile ilerlemeye

devam edilen

otobüs kuyruklarında

bir başına kalıyor

yazlık sinemaların

Yılmaz Güney'li

film afişleri./

o

zamanlar çayın

fiyatı da bardağını

geçmezdi./

ve hiç bir arkadaş

hiç bir arkadaşı

lafın gelişinden de

olsa can evinden

vurmazdı./

neyse; yirmi

birinci asrın en güzel

zar atışını bu

akşam ben İsmail'den

gördüm;

bir de

Ardıç'ın Konur manzarası

hiç yavana atılmaz hani...