Çırılçıplak Ruhuma Büründüm

İçmeden esridim her köşede sızdım

Ruhumu çatlamış aynalardan süzdüm

Sırtımda hep onulmaz dert ile gezdim

Derman derman diyerek süründüm bazen

Dumanı tütmeyen küllenmiş bir közdüm

Yokluk denen örste varlığımı ezdim

Beni bağlayan tüm düğümleri çözdüm

Çırılçıplak ruhuma büründüm bazen

Anlamsız rüyalara tabirler düzdüm

Bakmadan kendi kendini gören gözdüm

Varlık denen derimi üstümden yüzdüm

Gölge gibi düş gibi göründüm bazen